Prikkelverwerking

Question 1

Hoe herken ik het thuis?

Answer

Als uw kind moeilijkheden ervaart in de sensorische informatieverwerking/prikkelverwerking, kunt u dit bij de volgende activiteiten thuis terugzien:

Algemene gedragingen:

Uw kind laat vaak emotionele ontladingen zien: verdrietig, boos, schreeuwen;
Uw kind komt vaak moe uit school;
Uw kind heeft regelmatig een hoge alertheid, is ‘hyper’, of heeft juist een lage alertheid,
is dromerig/slaperig;
Uw kind heeft moeite wanneer afgeweken wordt van de dagelijkse structuur of planning;
Uw kind heeft slaapproblemen: moeilijk in slaap komen, niet door kunnen slapen en/of
vroeg wakker zijn e.d.

Per zintuiggebied

Gehoor/auditieve prikkels:

Uw kind schrikt van onverwachte of harde geluiden, houdt vaak de handen op zijn/haar
oren;
Uw kind maakt zelf vaak geluiden;
Uw kind lijkt vaak niet te horen wat u zegt;
Uw kind kan zich moeilijk/ niet concentreren als er geluiden om hem/haar heen zijn.

Zicht/visuele prikkels:

Uw kind houdt de omgeving altijd in de gaten en merkt op als er iets in de omgeving
verandert;
Uw kind houdt niet van fel licht;
Uw kind kan details snel waarnemen;
Uw kind kan een omgeving goed in zich opnemen en onthouden.

Huid/tast prikkels:

Uw kind irriteert zich aan labels in kleding;
Uw kind heeft moeite met de dagelijkse verzorging zoals tandenpoetsen, haren
wassen/knippen, nagels knippen, afdrogen …;
Uw kind komt vaak bij u om een knuffel te geven/krijgen of vindt dit juist vervelend;
Uw kind heeft een hoge pijngrens of is juist snel van slag van een klein wondje/aanrakingen;
Uw kind zoekt vaak iets op om mee te friemelen in de handen of raakt anderen vaak aan.

Bewegen

Uw kind heeft moeite om stil te zitten. Het zoekt gedurende de dag steeds bewegingen op;
Uw kind is angstig om te bewegen en om bewogen te worden. Denk hierbij aan op- en afstappen van stoepjes, de trap, spelen in een klimrek;
Uw kind ziet geen gevaar en lijkt vallen leuk te vinden;
Uw kind struikelt regelmatig, beweegt onhandig en/of heeft veel oefening nodig voordat het een motorische handeling heeft geleerd;
Uw kind stoot vaak iets om.

Smaak en mondgebied:

Uw kind heeft een sterke voorkeur voor smaken en/of structuur;
Uw kind kokhalst snel van bepaalde smaken of structuren van voedsel.

Geur

Uw kind ervaart bepaalde geuren als vervelend of heeft juist een grote behoefte om aan allerlei voorwerpen te ruiken.

Inwendige organen

Uw kind heeft geen gevoel van verzadigd zijn, het heeft altijd trek;
Moeilijkheden met zindelijk worden. Uw kind voelt niet wanneer het naar het toilet moet.

Question 2

Hoe herken ik het op school?

Answer

Als de leerling moeilijkheden ervaart in de sensorische informatieverwerking/prikkelverwerking, kunt u dit bij de volgende activiteiten op school terugzien:

Algemene gedragingen:

De leerling laat vaak emotionele ontladingen zien: verdrietig, boos, schreeuwen. De
leerling wordt ineens van een klein incident boos, verdrietig e.d.;
De leerling is vaak moe/ ziet er vermoeid uit;
De leerling heeft regelmatig een hoge alertheid, is ‘hyper’, of heeft juist een lage
alertheid, is dromerig/slaperig;
De leerling heeft moeite wanneer afgeweken wordt van de dagelijkse structuur of
planning
De leerling heeft moeite om zich langer achter elkaar te concentreren;
De leerling vindt de regels erg belangrijk;
De leerling heeft vaak de leiding/ wil bepalen wat er gedaan of gespeeld wordt.

Per zintuiggebied:

Gehoor/auditieve prikkels:

De leerling schrikt van onverwachte of harde geluiden;
De leerling maakt zelf vaak geluiden;
De leerling neemt instructies niet goed waar;
De leerling kan zich moeilijk/ niet concentreren als er geluiden om hem/haar heen zijn.

Zicht/visuele prikkels:

De leerling houdt de omgeving altijd in de gaten en merkt op als er iets in de omgeving verandert;
De leerling heeft moeite om overzicht te houden op drukke werkbladen;
De leerling is gericht op details en neemt kleine veranderingen snel waar.

Huid/tast prikkels:

De leerling is snel van slag van kleine verwondingen of aanrakingen;
De leerling is afgeleid door kleding die niet lekker zit;
De leerling wil geen hand geven b.v. als het in de rij staat/loopt of heeft vaak akkefietjes
als het in de rij moet staan of jas moet pakken;
De leerling zoekt vaak fysiek contact b.v. om een knuffel te geven/vragen;
De leerling heeft een hoge pijngrens of is snel van slag van kleine verwondingen;
De leerling heeft altijd wel iets in de handen om mee te friemelen.

Bewegen:

De leerling zoekt gedurende de dag veel bewegingen op/ heeft moeite om stil te zitten;
De leerling is angstig om te bewegen en bewogen te worden. De leerling wil niet
meedoen met klim- en klauter activiteiten tijdens de gymles;
De leerling staat op het schoolplein vaak aan de kant toe te kijken;
De leerling ziet geen gevaar en lijkt vallen leuk te vinden. De leerling klimt vaak meteen
hoog in het klimrek;
De leerling neemt vaak de leiding bij beweegactiviteiten/ spelletjes en doet zelf niet mee;
De leerling struikelt regelmatig, beweegt onhandig en/of heeft veel oefening nodig
voordat het een motorische handeling heeft geleerd;
De leerling werkt graag liggend op de grond of schuift graag met de knieën over de grond.

Smaak en mondgebied:

De leerling laat vaak de korstjes van de boterham liggen;
De leerling kan snel kokhalzen van bepaalde smaken of structuren, zeker bij traktaties die het niet kent.

Geur:

De leerling merkt snel geuren op en zegt dat wat van;
De leerling kan snel ongenoegen laten blijken van bepaalde geuren;
De leerling ruikt aan allerlei voorwerpen.

Inwendige organen:

De leerling heeft vaak ongelukjes en moeite om zindelijk te worden;
De leerling eet snel en propt daarbij vaak voedsel in de mond;
De leerling heeft geen gevoel van verzadigd zijn, de leerling heeft altijd trek.

Question 3

Hoe herken ik het bij de opvang?

Answer

Als de baby/het kind moeilijkheden ervaart in de sensorische informatieverwerking/prikkelverwerking kunt u dit bij de volgende activiteiten op de opvang terugzien:

Algemene gedragingen:

De baby/het kind laat vaak emotionele ontladingen zien: verdrietig, boos, schreeuwen. Het kind wordt ineens van een klein incident boos, verdrietig e.d.;
De baby/het kind is vaak moe/ ziet er vermoeid uit;
De baby/ het kind heeft regelmatig een hoge alertheid, is ‘hyper’, of heeft juist een lage alertheid, is dromerig/slaperig;
De baby/ het kind heeft moeite wanneer afgeweken wordt van de dagelijkse structuur of planning
De baby/ het kind heeft moeite om langer achter elkaar met hetzelfde speelgoed/ spel te vermaken;
Het kind vindt de regels erg belangrijk;
Het kind heeft vaak de leiding/ wil bepalen wat er gedaan of gespeeld wordt.

Per zintuiggebied:

Gehoor/auditieve prikkels:

De baby/ het kind schrikt van onverwachte of harde geluiden. Is hiervan snel van slag;
De baby/ het kind kan niet slapen in een kamertje met andere kinderen;
De baby/ het kind maakt zelf vaak geluiden of gaat schreeuwen als er geluiden zijn;
De baby/ het kind reageert niet als zijn of haar naam geroepen wordt.

Zicht/visuele prikkels:

De baby/ het kind houdt de omgeving altijd in de gaten en merkt op als er iets in de omgeving verandert;
De baby/ het kind wordt druk als het in een box/ hoek speelt waar veel speelgoed ligt;
De baby/ het kind laat ongenoegen blijken bij fel licht.

Huid/tast prikkels:

De baby/ het kind is snel van slag van kleine verwondingen of aanrakingen;
De baby/ het kind laat ongenoegen blijken bij het verschonen van een luier;
De baby/ het kind wil kleding met een bepaalde stof niet aan zoals jeansstof;
De baby/ het kind zoekt vaak fysiek contact b.v. om een knuffel te geven/vragen;
De baby/ het kind heeft een hoge pijngrens;
De baby/ het kind heeft altijd wel iets in de handen om mee te friemelen.

Bewegen:

De baby/ het kind zoekt gedurende de dag veel bewegingen op/ heeft moeite om stil te zitten;
De baby/ het kind is angstig om te bewegen en bewogen te worden. Het is angstig als het opgetild wordt en b.v. op de commode gelegd wordt;
De baby/ het kind is bij beweegactiviteiten vaak een toeschouwer;
De baby/ het kind wil graag het hoofd rechtop houden, leert snel om te zitten en staan.
De baby kruipt niet maar is een ‘billenschuiver’;
De baby/ het kind is laat met het behalen van de motorische mijlpalen.

Smaak en mondgebied:

De baby/ het kind laat vaak de korstjes van de boterham liggen;
De baby/ het kind kan snel kokhalzen van bepaalde smaken of structuren;
De baby/ het kind laat ongenoegen blijken bij tandenpoetsen.

Geur:

De baby/ het kind merkt snel geuren op en zegt dat wat van;
De baby/ het kind kan snel ongenoegen laten blijken van bepaalde geuren;
De baby/ het kind ruikt aan allerlei voorwerpen.

Inwendige organen

Het kind heeft vaak ongelukjes en moeite om zindelijk te worden;
Het kind/ de baby eet snel en propt daarbij vaak voedsel in de mond. Het kan zich snel verslikken;
De baby/ het kind heeft geen gevoel van verzadigd zijn, De baby/ het kind heeft altijd trek.

Question 4

Hoe kan ergotherapie ondersteunen?

Answer

De ergotherapeut start met het in kaart brengen van de hulpvraag. Dit wordt gedaan door middel van een observatie, eventueel in de klas, op het KDV of thuis. Ouders en leerkrachten/begeleiders wordt gevraagd om een intakevragenlijst in te vullen. Aanvullend kan aan ouders en school gevraagd worden om een vragenlijst in te vullen die gericht is op de zintuiglijke prikkelverwerking. Op deze manier maakt de ergotherapeut een sensorisch profiel van een kind met daarin de kwaliteiten en kwetsbaarheden van het kind in relatie tot de prikkelverwerking. Dit wordt uitgewerkt in een behandelplan met doelstellingen voor de ergotherapeutische ondersteuning/begeleiding. Het behandelplan wordt met ouders besproken. Tijdens het behandeltraject zoekt de ergotherapeut samen met het kind en de omgeving naar manieren en hulpmiddelen die ingezet kunnen worden om de zintuiglijke prikkelverwerking van het kind zo goed mogelijk te laten verlopen. Dit met als doel dat het kind niet belemmerd wordt in zijn/haar ontwikkeling en gebruik maakt van zijn/haar capaciteiten. Een onderdeel van dit traject kan zijn dat middels psycho-educatie het kind leert herkennen hoe zintuiglijke prikkels binnen komen en dat het leert om op een prikkelmeter weer te geven wat het effect daarvan is. Samen met het kind en zijn/haar omgeving leert het kind om zintuiglijke prikkels adequaat te reguleren. De ergotherapeut heeft gedurende het behandeltraject vooral een coachende rol.

De behandeling wordt afgerond met een eindverslag.

Question 5

Vergoeding

Answer

Ergotherapie wordt vergoed vanuit de basisverzekering, 10 uur per kalenderjaar. Voor kinderen (onder de 18 jaar) geldt hiervoor geen eigen risico. Kinderergotherapie Gooi en Eemland vraagt geen eigen bijdrage. De behandelingen worden rechtstreeks ingediend bij de zorgverzekeraar van uw kind. Enkele zorgverzekeraars vergoeden extra uren ergotherapie vanuit het aanvullende pakket. Klik hier voor een overzicht van de aanvullende pakketten per zorgverzekeraar. Voor de exacte voorwaarden adviseren wij U de polisvoorwaarden in de polis van uw kind na te kijken. Wanneer de vergoeding vanuit de zorgverzekering niet toereikend zijn, is het mogelijk om de vervolgbehandelingen zelf te bekostigen. Wanneer u of uw kind verhinderd bent/is voor een gemaakte afspraak, vragen wij u dit zo spoedig mogelijk door te geven aan de behandelend ergotherapeut. Als een afspraak op werkdagen NIET 24 uur van tevoren is afgezegd, zal deze in rekening gebracht worden.

Verwijzing: Het heeft onze voorkeur om te werken met een verwijzing van een (huis)arts. Wij zijn echter ook direct toegankelijk.

Prikkelverwerking

Prikkelverwerking

Sensorische informatieverwerking / zintuigelijke prikkelverwerking

Belangrijk voor alledaagse activiteiten

De invloed van zintuigen op ontwikkeling

Per zintuiggebied

Per zintuiggebied:

Per zintuiggebied: